سبزی شاهی یا تره تیزک یکی از معطرترین سبزی‌ها است و سرشار از ویتامین A است.

شاهی سرشار از ویتامین A است و برای مبتلایان به آسم می‌تواند مفید باشد.

مسعود کیمیاگر در گفت‌وگو با  فارس افزود: سبزی شاهی یا تره تیزک یکی از معطرترین سبزی‌ها است و سرشار از ویتامین A است.

به گزارش مجله پزشکی دکتر سلام، ویتامین A در منابع گیاهی به صورت کاروتنوئید است که در بدن به ویتامین A تبدیل می‌شود. ویتامین A برای درمان بیمارانی که مبتلا به آسم هستند یا مشکلاتی در مخاط دستگاه تنفسی دارند، مفید است.

هر ۱۰۰ گرم سبزی شاهی ۱۵ گرم کالری دارد و حاوی۵۰۰ میکروگرم ویتامین A و ۳۵ میلی‌گرم ویتامین C است. همچنین اسید فولیک و فیبر بالایی دارد.

انار (Punica. granatum) گیاهی است از تیره انار. درخت انار (pomegranates) جز درختچه ها بوده و میوه ی آن خوراکی و دارای مقدار کافی ویتامین C، مواد قندی و اسیدهای آلی می باشد. پوست، ریشه و ساقه ی درخت انار تانن فراوان و آلکالوئیدهای مختلف دارد که یکی از آنها پله تیرین (Pelletierine) است که بهترین داروی کرم کدو و سایر انگلهای روده می باشد. این درخت در بیشتر مناطق کشور ایران پرورش داده می شود. میوه ی آن سرد و تر و ضد بیماری هایی است که در اثر حرارت عارض شده باشند. برای مداوای ورم های گرم داخلی مانند ورم کبد، ورم کلیه، ورم سایر احشای داخلی مصرف می شود.

گاهی در اثر زیاده روی در بعضی اغذیه یا ادویه های تند خروج ادرار با سوزش همراه می شود. و یا ممکن است خون آلوده شود که در هر دو حالت باید با آب انار یا رب انار مداوا گردد.

انار صفرا را روان و ترشح و دفع آن را آسان می کند.

افرادی که به گلو درد مبتلا می شوند می توانند گل انار و یا پوست میوه ی آنرا که دارای مقدار تانن و اسیدهای آلی ضدعفونی کننده می باشد با مقداری برگ، مورد و پوست خشخاش جوشانده و آب آنرا صاف کرده روزی چند بار غرغره نمایند تا همراه با داروهای خوراکی به سرعت بیماری را بهبود بخشد. چنانکه بیمار مبتلا به کرم کدو و یا آسکاریس یا انگل های دیگری در دستگاه گوارش باشد. می تواند مقدار شش مثقال از پوست ریشه ی درخت انار را به مدت سه روز ناشتا هر روزی دو مثقال جوشانده و میل نماید.

افرادی که در اثر ضخم یا دیگر ناراحتی های معده استفراغ شدید و مداوم می کنند و هرچه می خورند بالا می آورند اگر انار را با پوست بالای آتش گذاشته و کباب کنند سپس آب آنرا بخورند استفراغ آنان قطع می شود و بعد از رفع استفراغ باید چند روزی عسل را در آب گرم حل کرده بخورند تا معده و اثنی عشر را پاک کند تا به تدریج به خوردن غذا اقدام کنند و از معجون ریوند نیز استفاده کنند البته بعد از اعمال فوق.

انجیر (Fig) گیاهی است از تیره توت. درخت انجیر در بیشتر نقاط کشور میروید. میوه ی این گیاه دارای مواد قندی فراوان و طبیعتی گرم است و ضمن استفاده غذائی جزء میلین های قندی به شمار میرود و افرادیکه یبوست دارند می توانند میوه انجیر را در شیر گاو خیسانده و میل نمایند و یا میوه را جداگانه خیسانده و پس از خوردن مقداری شیر گاو از بالای آن بنوشند یبوست آنان مرتفع می گردد. به گزارش مجله پزشکی دکتر سلام، میوه انجیر برای افرادیکه سرفه های رطوبی دارند نافع است و افرادیکه سرفه های غیر رطوبی و خشک دارند می توانند انجیر را با میوه هلو خیسانده و مصرف کنند و اگر سرفه رطوبی باشد انجیر به تنهایی و بدون خیس کردن می خورند. میوه انجیر از نظر دارا بودن ویتامین نیز غنی می باشد.

افرادیکه لاغرند اگر به مدت ۴۰ روز، هر روز مقداری انجیر را با مقداری انیسون بخورند بدن آنان فربه می شود.
افرادیکه عادت به قولنج دارند و شکم دردهای سخت میگیرند و دارای یبوست نیز هستند مقداری انجیر را با یک پنجم آن مغز گردو کوبیده و میل کنند این عادت از آنان مرتفع می گردد.

درختی است از تیره گاوزبان، زیبا و دارای میوه خوراکی. در ایران در کناره های خلیج فارس مخصوصاً در بندرعباس میروید و در این محل آنرا درخت انبو و در بقیه نقاط کشور سپستان می نامند.این گیاه در نواحی گرم زمین میروید و دو نوع است. یک نوع آن میوه درشت دارد و هنگام رسیدن میوه، گوشت میوه از دانه آن جدا میشود. نوع دیگر میوه کوچک دارد و هنگام رسیدن گوشت میوه از دانه جدا نمی شود. این نوع از نوع اول شیرینیش بیشتر ولی ماده لعابی اش کمتر می باشد. در صورتی که نوع اول ماده لعابی بیشتر و شیرینی اش کمتر دارد. میوه هر دو نوع خوشه ای شکل است و هنگام رسیدن زرد رنگ و پس از خشک شدن سیاه رنگ می شود. بهترین نوع این گیاه در بحرین میروید و بلندی درخت آن به چند متر میرسد. ساقه درخت سفید رنگ و شاخه های آن سبز رنگ و برگ های آن مدور و بزرگ و کمی خشن می باشد. بیشتر میوه این درخت مصرف داروئی دارد. طبیعت آن معتدل است. افرادیکه ریه هایشان خشک و خشن شده و سرفه های خشک میزنند و افرادی که تارهای صوتی شان ورم کرده و صدایشان گرفته و افرادی که عطش مفرد دارند می توانند میوه این گیاه را در دهان گذاشته و بمکند و یا خیسانده و از مایع آن کم کم بنوشند یا به هر دو طریق عمل کنند. میوه سپستان در معالجه تبهای گرم مزاج صفراوی همراه داروهای دیگر بسیار مصرف میشود و در ناراحتی های روده ای که در اثر افراط در مشروبات الکلی یا مشروبات گازدار و یا مصرف ادویه های تند حاصل شده اند و سایر خراش های دستگاه گوارش، خوردن لعاب سپستان یا اضافه کردن سپستان به داروهای دیگر بسیار مفید است.

قبل از پیدایش آنتی بیوتیک ها افرادی که مبتلا به سوزاک میشدند ضمن خوردن داروی اصلی سوزاک که امروزه نیز ارجحیت آن بر سایر داروها به اثبات رسیده، برگ های تازه سپستان را شب در آب خنک میخیسانیده اند و صبح آنرا له کرده و عصاره اش را ناشتا مینوشیده اند و از لعاب مینوشیده اند و از لعاب دانه آن نیز با آبدزدک در مجرای ادرار وارد میکرده اند در بهبودی سوزاک به داروی اصلی کمک مینموده است اما داروی اصلی سوزاک های کهنه داروئی است که با آبلیمو و تخم مرغ ساخته می شود که در قسمت های دیگر مجله پزشکی دکتر سلام شرح داده خواهد شد.

از آمله با نام های آملج و آنوله که نام هندی آن است نیز یاد می شود. آمله میوه درختی است که این درخت در نواحی هندوستان می روید و به بزرگی درخت گردو بوده و برگ های سبز و ریز و انبوه دارد. میوه این درخت ترش مزه و بی ریشه و سنگین وزن و زرد رنگ و تازه باشد و اگر خشک است فاسد نشده باشد. طبیعت آن سرد و خشک است.

داروئی است قابض و سرد مزاج و مقوی ذهن و مقوی قلب است و ابوعلی سینا آمله را یکی از داروهای خوب قلبی معرفی نموده است.  این دارو مقاومت بدن را در برابر ویروس ها و باکتری ها و سایر میکروب ها زیاد کرده و مردم قدیم میکروب را نمی شناختند اما روی تجربه این دارو را حافظ الاعضاء نامیده اند. استفراغ را قطع می کند و اشتها آور نیز هست و قطع کننده اسهال های گرم مزاج و کهنه و تقویت کننده چشم است و جهت تقویت چشم آمله را خوب میسایند و هم وزن آن شکر اضافه نموده و با مقداری روغن بادام شیرین مخلوط می نمایند که قدری چرب شود و صبح ناشتا مقدار بیست گرم از مخلوط حاصل را میل می کنند. اضافه بر آنکه ضعف چشم را برطرف میکند اگر شکم پیچش داشته باشد آنرا نیز مرتفع میسازد. برای مداوای اسهالهای کهنه، آمله را با گشنیز خشک بطور برابر مخلوط و پودر کرده و همراه با غذای نرمی میخورند. چنانچه روغن آمله را بر بن موها بمالند پیاز مو را بسیار قوی و تار مو را سالم و طویل می کند و از زود سفید شدن موها نیز جلوگیری می نماید و میتوان پودر آنرا با حنا مخلوط کرده و پس از خیسانیدن در حمام در موها بمالند. مردم قدیم در خون دماغ ها پودر آمله را در آب خنک ریخته و بر پیشانی ضماد مینومده و قدری نیز در جلو سر و صورت میریختند تا خون دماغ را بند آورد. افراد سرد مزاج می توانند آمله را با عسل یا با مصطلکی بخورند. مقدار خوراک آن در معاجبین طبق دستور ساختن معجون و به تنهایی حدود ۱۰ تا ۲۰ گرم است.

بلوط (Castaneifolia – sativa) گیاهی است درختی و خودرو. از تیره راش و در ایران، در نواحی کردستان، لرستان و ایلام بصورت جنگل مشاهده می شود. قسمت داروئی این گیاه پوست تنه درخت و میوه آن است و مازوئی که از آن گرفته می شود. این گیاه از نظر طعم میوه دو نوع است. یک نوع دارای میوه تلخ و نوعی دیگر دارای میوه شیرین و در اینجا منظور نوع شیرین میوه آن است. گلوله های مازو که در برگ های جمع شده بلوط درست میشوند مصرف دارویی و صنعتی دارند. مزاج این گیاه سرد و خشک و به علت داشتن تانن (اسیدتانیک) و چند ماده داروئی دیگر، داروئی است. قابض میوه آن خوراکی است اما بسیار دیر هضم است. افرادی که مبتلا به اسهال شدید هستند چنانچه روزی دو سه بار و هر بار یک مثقال از پودر دانه آن را میل نمایند اسهال آنان بسته خواهد شد. به همین طریق خوریزی های داخل دستگاه گوارش را بند آورده و زخم امعاء را مداوا می کند. اگر میوه آن را کباب کرده و بخورند ادرار را زیاد می کند. افرادیکه به ورم حالب مبتلا هستند اگر پودر میوه آنرا با پیه خوک و نمک مخلوط کرده و در امتداد حالب و در کنج ران بمالند ورم حالب را مرتفع می سازد.

بعضی از زخم های روی پوست بدن که مرتب آب میدهند و زیاد می شوند باید میوه بلوط را سوزانده و بصورت زغال در آورده و پودر کرده و بر روی اینگونه زخم ها بپاشند زخم را خشک نموده و بهبودی آن را تسریع می کند. زنانیکه ترشحات رحمی آنان بیش از اندازه میباشد باید پودر میوه بلوط را با سفیده تخم مرغ مخلوط کرده و بر پینه ریخته و در قسمت جلو رحم گذارند تا رطوبت زیادی را خشک کند ( در صورتی که ترشحات متعفن باشد علامت عفونت است و لازم است همراه این عمل از بخور و شستشو با داروهای ضدعفونی کننده و یا مصرف خوراکی اینگونه داروها غفلت نشود.

در این بخش برای کسانی که سنگ کلیه دارند، با گیاهان دارویی، برای شما نسخه ای آماده کردیم ،که کاملا بی ضرر و بسیار موثر است .

خارخسک ۵۰ گرم
دم گیلاس ۵۰ گرم
کافشه ۳۰ گرم
کاکل ذرت ۳۰ گرم
افسنطین ۲۰ گرم
آویشن ۲۰ گرم
دم اسب ۲۰ گرم

داروها را مخلوط کرده و روزی ۳ بار به صورت جوشانده مصرف کنید. این درمان برای سنگهایی با اندازه کمتر از ۶-۷ میلیمتر می تواند موثر واقع شود. در طول درمان از خوردن غذاهای سنگین، پر حجم، چرب، تخم مرغ، سوسیس، کالباس، نوشابه و تنقلات خودداری کنید. قبل از هر غذا یک لیوان عرق خارشتر و خارخاسک میل نمایید. فراوان ورزش کنید علی الخصوص طناب زدن، کوهنوردی.

دکتر عباس حسين زاده گفت: يونجه ريشه اي بسيار عميق دارد و ريشه آن تا سه متر بداخل زمين نفوذ مي کند و نبايد اين منبع ويتامين ها و مواد معدني است که از خاک مي گيرد.

وي افزود: يونجه سر شار از ويتامين هاي C.E.K ،Aو همچنين داراي آنزيم مخصوص هضم مواد نشاسته اي است.

وي افزود: يونجه داراي حدود 20 درصد پروتئين مي باشد و پروتئين هاي موجود در يونجه عبارتند از : ليزين، آرژنين، هيستيدين، آدنين، فنيل آلانين، آسپاراژين، و سيستين است، يونجه از نظر مواد غذايي بسيار قوي است و غذاي خوبي براي انسان و حيوانات است.

وي افزود: خواص داروئي اين گياه در درمان زخم هاي گوارشي سود مند است و همچنين به سرعت بدن را قلياني مي کند و براي درمان سرما خوردگي و ناراحتي مثانه و کليه مفيد است.

از بالنگ با نام اترج نیز یاد می شود. اندازه این گیاه حدود یک و نیم تا دو متر است و در نواحی گرم و مرطوب یا معتدل و مرطوب می روید. دارای برگ های طویل و عریض است. برگ های آن سبز و خوشبو می باشند. گل آن سفید و تمام اعضاء این گیاه مصرف طبی و درمانی دارند. میوه این گیاه بالنگ است در نواحی گرم زمین این گیاه در سال دو نوبت میوه می دهند. میوه این گیاه تلخ است که بطور مختلف تلخی آن گرفته می شود. پوست زرد آن دارای طبیعت گرم و خشک و گوشت یا پیهی که در زیر آن است در نوعی که مغزش شیرین است سردتر می باشد و برگ و شکوفه آن نیز گرم و خشک است.

این گیاه دارای خاصیت ضدسم بوده و سم بعضی از جانوران از قبیل عقرب و مار را تا حدودی خنثی می کند. اگر زالو در حلق کسی رفته باشد از آبی که بالنگ در آن جوشیده شده غرغره کند زالو کنده شده و اخراج می گردد.
پوست زرد آن مقوی قلب و قوای فکری و کبد و معده و احشاء بوده و دهان را خوشبو میسازد و به هضم غذا کمک می کند. اگر این پوست را با شکرنی یا با عسل مربا بکنند مربائی مقوی و مفرح خواهد شد و خاصیت ضدسمی هم دارا میباشد.
اما باید از آن هر دفعه به مقدار کم خورده شود چون وقتی زیاد خورده شود هضم آن دیر انجام می شود به علاوه شدت حرارت آن برای افراد گرم مزاج آزار دهنده است. به گزارش مجله پزشکی دکتر سلام، اگر بالنگ خشک را در داخل لباس بگذارند از بید یا مورزدگی آن جلوگیری می کند. اگر بالنگ را در روغن کنجد حل کرده و بگذارند روغن مدتی بماند روغن حاصل برای سیاتیک و درد مفاصل و دردهای عصبی و کمر درد و درد مثانه مفید است که هم بصورت خوراکی و هم بصورت ضمادی مصرف میشود. افرادیکه سردردهای مزمن ناشی از ناراحتی های گوارشی یا سرگیجه دارند اگر مقداری نان را در آبی که بالنگ در آن خیسانیده شده بگذارند و یا در عصاره بالنگ بخیسانند و بخورند ناراحتی آنان زایل میگردد.

نام لاتین بادام شیرین Amygdalus. communis است. این گیاه که بصورت درخت در نواحی معتدله زمین منجمله در ایران فراوان است. گیاهی است مفید و نسبت به تمایلات طبیعت مانند کم آبی و غیره مقاومت زیاد دارد. مغز میوه این گیاه مصرف خوراکی و روغن حاصل از مغز بادام مصرف درمانی دارد. مغز بادام دارای طبیعتی معتدل بوده و مقوی بدن و تسریع کننده رشد در بچه ها و نوجوانان و متعادل کننده قوای جنسی می باشد. کوبیده مغز بادام شیرین با مقداری شکر و زعفران لاغری غیرطبیعی را از بین برده و بدن را متناسب میگرداند. روغن بادام شیرین جهت مداوای قولنج روده، پیچش شکم و خشکی پوست بدن مصرف می شود.

به گزارش مجله پزشکی دکتر سلام، مردم قدیم برای تقویت لثه های خود پوست پوبی میوه بادام را سوزانیده و به زغال تبدیل میکرده و با پودر این زغال لثه های خود را ماساژ میداده اند. چنانچه مغز بادام کوبیده را با مقداری عسل مخلوط کرده و صبح ها همراه صبحانه میل کنند بدن را فربه و کبد را قوی و سرفه های مزمن را تسکین میدهد.