مرا درد و مرا درمان حسین (ع) اســت

مـرا اول مـــــــرا پایان حسین(ع) است

دل هـــر کـس به ایمانی سرشتـــــه

مرا هم دین و هم ایمان حسین(ع) است

همه عالم به اذن حق تعالـــــــــــــی

چو عبدی سر به فرمان حسین(ع) است

بهشت و جنت و فردوس اعــــــــــــلاء

همه معلــــــــــول پیمان حسین(ع) است

برای هر دلــــــی جانان و جانـــــــــــی

مرا هم جان و هم جانان حسین(ع) است

عقول جن و انس و هـــــم ملائــــــک

به حقِ حق که حیران حسین(ع) است

چو خواهم روضه ی رضــــــــــوان به فردا

که من را روضه ی رضوان حسین(ع) است

چرا عالم زجـــــانش نـــــــــــاله دارد

مگر او هم پریشان حسین(ع) است

اگر خواهی ز حــــــــال عبد مســــــکین

خوشا حالش که مهمان حسین(ع) است